Praga, kościół św. Salwatora

Praga, kościół św. Salwatora
Praha, kostel sv. Salvatora

Lokalizacja: Praga – Stare Miasto, Klasterska 779 (50.092405, 14.424619)
Budowa: 1261
Styl: gotyk

HISTORIA. Kościół jest częścią klasztoru św. Agnieszki założonego w 1231 r. przez króla Wacława I i jego siostrę Agnieszkę Przemyślidkę, kanonizowaną w 1989 r. przez papieża Jana Pawła II. Kompleks został ufundowany jako podwójny klasztor żeńskiego zakonu klarysek i męskiego zakonu franciszkanów. Budowę kościoła św. Salwatora dla klarysek rozpoczęto w 1261 r. z okazji koronacji Przemysła II Ottokara pod kierunkiem nieznanego budowniczego z Francji. Świątynia wzniesiona na wzór paryskiej Sainte Chapelle była miejscem przechowywania najważniejszych relikwii królestwa czeskiego. Największym skarbem był krucyfiks Przemysła Ottokara II z fragmentami Krzyża Świętego, obecnie przechowywany w skarbcu katedry w Ratyzbonie. Kościół stał się też miejscem pochówku przedstawicieli rodu Przemyślidów. W krypcie zostali pochowani m.in: fundator kościoła Wacław I, jego syn Przemysł Ottokar II (jego szczątki zostały później ekshumowane i przeniesione do katedry św. Wita) oraz sama św. Agnieszka, której ciało siostry przeniosły w inne miejsce z obawy przed powodziami i którego dotąd nie udało się odnaleźć. W XVI w. zabudowania klasztorne przejęli dominikanie a w 1782 r. za panowania cesarza Józefa II klasztor uległ kasacie. W 1986 r. zespół klasztorny został odrestaurowany i obecnie znajduje się tu oddział Galerii Narodowej.

ARCHITEKTURA. Kościół zbudowany z kamienia w stylu burgundzkiego gotyku cysterskiego. Złożony jest z dwuprzęsłowego korpusu nawowego zamkniętego pięciobocznie, trójprzęsłowej kaplicy Najświętszej Marii Panny dostawionej od zachodu i jednoprzęsłowej kaplicy św. Marii Magdaleny dobudowanej do północo-zachodniego narożnika. Korpus opięty jest przyporami, między którymi rozmieszczone są ostrołukowe okna dwudzielne z maswerkami w formie gwiazd pięcioramiennych i lilii pięciolistnych. Nakrywa go dach dwuspadowy z neogotycką wieżyczką na sygnaturkę. Wnętrze korpusu nawowego nakrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe wsparte na służkach i przyściennych kolumnach. Pod posadzką krypta sklepiona kolebkowo i zamknięta wielobocznie. Nawa otwarta jest do kaplicy półkolista arkadą wspartą na kolumnach, których kapitele zdobią głowy czeskich władców i ich żon. Kaplica nakryta jest także sklepieniem krzyżowo-żebrowym wspartym na służkach. Kaplicę NMP nakrywa stromy dach jednospadowy a kaplicę św. Marii Magdaleny dach trójspadowy.

LITERATURA

Knaurs Kulturführer in Farbe Prag und Böhmen, opr. zb., München 1993
Kroh A., Praga. Przewodnik, wyd. Rewasz 2007
Pernal M., Praga. Spacerownik historyczny, Warszawa 2013
Rygl T., Praga. Detailed visual guide, 2019

Praga, kościół św. Salwatora

{gallery}czechy/praga/praga_kosciol_sw_salwatora{/gallery}

Kościoły Pragi opisane na stronie zabytkowekoscioly.net

Praga, katedra św. Wita
Praga, kościół Matki Bożej na Slovanech
Praga, kościół Matki Bożej Śnieżnej
Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej
Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej (Biała Góra)
Praga, kościół Najświętszego Salwatora
Praga, kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa
Praga, kościół Najświętszej Trójcy
Praga, kościół Narodzenia Pańskiego (Loreta)
Praga, kościół Panny Marii Anielskiej i św. Kajetana

Praga, kościół Panny Marii przed Tynem
Praga, kościół św. Anny
Praga, kościół św. Apolinarego
Praga, kościół św. Ducha
Praga, kościół św. Franciszka z Asyżu
Praga, kościół św. Gawła
Praga, kościół św. Henryka i św. Kunegundy

Praga, kościół św. Idziego
Praga, kościół św. Ignacego, jezuitów
Praga, kościół św. Jana Nepomucena (Hradczany)
Praga, kościół św. Jana Nepomucena na Skałce
Praga, kościół św. Jerzego
Praga, kościół św. Józefa
Praga, kościół św. Ludmiły
Praga, kościół św. Marcina przy murze
Praga, kościół św. Mikołaja (Mała Strana)
Praga, kościół św. Mikołaja (Stare Miasto)
Praga, kościół śś. Piotra i Pawła (Wyszehrad)
Praga, kościół św. Salwatora

Praga, kościół św. Szczepana
Praga, kościół św. Szymona i Judy

Praga, kościół św. Wacława
Praga, kościół św. Wawrzyńca
Praga, kościół Wniebowzięcia Panny Marii (Strahov)
Praga, kościół Wniebowzięcia Panny Marii i św. Karola Wielkiego
Praga, kościół Zwiastowania Panny Marii

Praga, rotunda św. Longina
Praga, rotunda św. Marcina
Praga, sobór katedralny świętych Cyryla i Metodego
Praga, zbór husycki (Vinohrady)

Hradec Kralove, kościół Wniebowzięcia NMP

Hradec Kralove, kościół Wniebowzięcia NMP
Hradec Králové, Kostel Nanebevzetí Panny Marie

Lokalizacja:  Hradec Kralove, Velké námesti 32 (50.209162, 15.834102)
Budowa: 1654-1666
Budowniczy: Carl Lurago
Styl:  barok

HISTORIA. Kościół został zbudowany dla jezuitów w latach 1654-1666 według planów budowniczego zakonnego Carlo Lurago. Fundatorem świątyni był Kašpar Gramm, pułkownik armii cesarskiej i właściciel majątku Kostelec nad Orlici. W 1762 r. kościół został uszkodzony w czasie pożaru, który zniszczył pierwotne wyposażenie i oryginalne freski wykonane przez jezuitę Kryštofa Reichelta. W 1773 r. zakon jezuitów został skasowany a kościół zamieniono na świątynię garnizonową. W 1857 r. kościół został ponownie uszkodzony w czasie pożaru, podczas którego spłonęły obie wieże i dach. W 1990 r. jezuici odzyskali kościół.

ARCHITEKTURA. Kościół złożony jest z prostokątnej, trójprzęsłowej nawy ujętej po bokach rzędami trzech kaplic oraz kwadratowego prezbiterium. Od północy kościół poprzedza dwuwieżowa fasada, trójdzielna i dwukondygnacjowa ze środkową częścią wydzieloną parami pilastrów i zwieńczoną niewielkim szczytem ujętym spływami wolutowymi i nakrytym trójkątnym naczółkiem. W przyziemiu na osi fasady znajduje się portal wejściowy, ujęty kolumnami i nakryty przerwanym naczółkiem. W górną część portalu wpisane jest duże okno o bogatym barokowym wykroju. W bocznych polach umieszczone są konchowe wnęki na pomieszczenie rzeźb: św. Ignacego, św. Franciszka Ksawerego, św. Alojzego Gonzagi i św. Stanisława Kostki z 1704 r. Wieże kwadratowe nakryte są baniastymi hełmami z latarniami. Elewacje boczne kościoła podzielone są pilastrami i przeprute dużymi oknami o barokowych wykrojach. Nawa nakryta jest trójspadowym dachem, nad kaplicami bocznymi dachy jednospadowe zaś nad prezbiterium wznosi się kopuła z latarnią. Wewnątrz ściany nawy głównej rozczłonkowane są parami pilastrów wspierających wydatny gzyms z belkowaniem. Kaplica otwarte do nawy półkolistymi arkadami, nad kaplicami empory zamknięte łukami odcinkowymi. Prezbiterium wydzielone jest półkolistą arkadą tęczy i nakryte kopułą. Nad nawą sklepienia żaglaste na gurtach.

WYSTRÓJ I WYPOSAŻENIE WNĘTRZA jest przeważnie późnobarokowe. Całą ścianę prezbiterium pokrywa iluzjonistyczny ołtarz główny z 1765 r. namalowany przez jezuickiego malarza Josefa Kramolina. Pośrodku ołtarza zawieszony jest duży obraz Wniebowzięcia Panny Marii namalowany przez Kristiana Noldingera. Pożar z 1762 r. przetrwała tylko kaplica św. Ignacego z freskiem Święty Ignacy Loyola przed Chrystusem, namalowanym przez Kryštofa Reichelta w latach 1664-1666 oraz z obrazem Gloryfikacja św. Ignacego Petera Brandla z około 1730 r. Ten sam czeski malarz namalował w 1721 r. obraz Świętego Jana Nepomucena w pierwszej kaplicy na lewo od wejścia. W nawie znajduje się ambona o bogatej dekoracji snycerskiej z rzeźbionymi personifikacjami Wiary, Nadziei i Miłości. Na zaplecku ambony umieszczony jest malowany wizerunek św. Stanisława Kostki. Na chórze ustawione są późnobarokowe organy wykonane przez organmistrza Josefa Streussela w 1765 r.

LITERATURA

Brook S., Pragai Czechy. Przewodnik, wyd. 2012
Knaurs Kulturführer in Farbe Prag und Böhmen, opr. zb., München 1993
Umělecké památky Čech 1-4, pod. red E. Poche, Praha 1977
Strona internetowa: https://www.hradeckralove.org/kostel-nanebevzeti-panny-marie/d-55314

Hradec Kralove, kościół Wniebowzięcia NMP

{gallery}czechy/hradecki/hradec_kralove_kosciol_nmp{/gallery}

Praga, kościół św. Symona i Judy

Praga, kościół św. Symona i Judy
Praha, Kostel svatých Šimona a Judy

Lokalizacja: Praga – Stare Miasto, U Miłosrdnych (50.092042, 14.420550)
Budowa: 1615-1620, 1720-1721
Styl: renesans, późny barok

HISTORIA. Kościół został zbudowany w latach 1615-1620 przez braci czeskich na miejscu starszej gotyckiej kaplicy. Budowa postępowała z trudnościami bowiem w 1617 r. zawaliło się sklepienie. Po 1620 r. kościół przeszedł w ręce zakonu braci miłosierdzia. W latach 1720-1721 kościół został gruntownie przekształcony w stylu późnego baroku przez J. J. Hrdlicke. W latach 80-tych XX w. kościół został i przekształcony z salę koncertową. Po upadku komunizmu kościół powrócił w ręce zakonu braci miłosierdzia a w 2020 r. został odkupiony przez miasto Pragę.

ARCHITEKTURA. Renesansowy kościół przebudowany w okresie późnego baroku. Złożony z szerokiej trójprzęsłowej nawy ujętej po bokach kaplicami, nad którymi usytuowane są empory oraz z krótkiego prezbiterium zamkniętego wielobocznie. Od południa do prezbiterium dostawiona jest wysoka dzwonnica. Od północy przylega dawna nawa kościoła. Elewacje kościoła opięte są parami pilastrów dźwigających wydatny obiegający gzyms z belkowaniem. Między pilastrami rozmieszczone są wydłużone dwudzielne okna o bogatych obramieniach. Na osi elewacji zachodniej znajduje się duże okno trójdzielne. Zachodni szczyt kościoła zwieńczony jest odcinkowym naczółkiem i ujęty spływami wolutowymi z posągami świętych. W polu środkowym w półkolistej wnęce umieszczony jest posąg NMP Niepokalanej Poczętej. Środkowe pole szerokiej południowej elewacji wydzielone jest lekko wysuniętymi pilastrami. W jego przyziemiu znajduje się barokowy portal zwieńczony przerwanym naczółkiem z rzeźbami aniołów. Górna część zwieńczona jest odcinkowym naczółkiem z trzema posągami świętych. Nawę i prezbiterium nakrywa wysoki dach dwuspadowy. Wieża kwadratowa opięta jest pilastrami, w górnej części przebita półkolistymi oknami i zwieńczona wydatnym gzymsem. Wieżę nakrywa baniasty hełmem z latarnią. Wewnątrz ściany nawy rozczłonkowane są pilastrami podtrzymującymi sklepienie sieciowe.

WYSTRÓJ WNĘTRZA. Ołtarz główny w formie malowanego fresku na ścianie prezbiterium wykonany został przez Josefa Hagera w 1773 r. Na tle fresku umieszczony jest obraz Świętych Szymona i Judy, namalowany przez Václava Vavřinca Reinera około 1730 r. Z innych zabytków warto wymienić kamienną rzeźbę Madonny z połowy XVI w. oraz późnobarokową ambonę. Na kościelnych organach grali m.in. Josef Haydn i Wolfgang Amadeus Mozart.

LITERATURA

Knaurs Kulturführer in Farbe Prag und Böhmen, opr. zb., München 1993
Strona internetowa: https://www.extra.cz/barokni-kostel-simona-a-judy-odkoupila-praha-od-vatikanu-co-s-nim-ted-bude

Praga, kościół św. Symona i Judy

{gallery}czechy/praga/praga_kosciol_sw_szymona_judy{/gallery}

Kościoły Pragi opisane na stronie zabytkowekoscioly.net

Praga, katedra św. Wita
Praga, kościół Matki Bożej na Slovanech
Praga, kościół Matki Bożej Śnieżnej
Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej
Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej (Biała Góra)
Praga, kościół Najświętszego Salwatora
Praga, kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa
Praga, kościół Najświętszej Trójcy
Praga, kościół Narodzenia Pańskiego (Loreta)
Praga, kościół Panny Marii Anielskiej i św. Kajetana
Praga, kościół Panny Marii przed Tynem
Praga, kościół św. Anny
Praga, kościół św. Apolinarego
Praga, kościół św. Ducha
Praga, kościół św. Franciszka z Asyżu
Praga, kościół św. Gawła
Praga, kościół św. Henryka i św. Kunegundy
Praga, kościół św. Idziego
Praga, kościół św. Ignacego, jezuitów
Praga, kościół św. Jana Nepomucena (Hradczany)
Praga, kościół św. Jana Nepomucena na Skałce
Praga, kościół św. Jerzego
Praga, kościół św. Józefa
Praga, kościół św. Ludmiły
Praga, kościół św. Marcina przy murze
Praga, kościół św. Mikołaja (Mała Strana)
Praga, kościół św. Mikołaja (Stare Miasto)
Praga, kościół śś. Piotra i Pawła (Wyszehrad)
Praga, kościół św. Szczepana
Praga, kościół św. Szymona i Judy
Praga, kościół św. Wacława
Praga, kościół św. Wawrzyńca
Praga, kościół Wniebowzięcia Panny Marii (Strahov)
Praga, kościół Wniebowzięcia Panny Marii i św. Karola Wielkiego
Praga, kościół Zwiastowania Panny Marii
Praga, rotunda św. Longina
Praga, rotunda św. Marcina
Praga, sobór katedralny świętych Cyryla i Metodego
Praga, zbór husycki (Vinohrady)

Praga, kościół św. Apolinarego

Praga, kościół św. Apolinarego
Praha, kostel sv.
Apolináře

Lokalizacja: Praga – Nowe Miasto, Apolinarska 439 (50.070883, 14.423753)
Budowa: 1360-1390
Styl: gotyk

HISTORIA. Kościół został zbudowany w latach 1360-1390 z fundacji cesarza Karola IV. Prace budowlane prowadzono w dwóch etapach. W pierwszym etapie w latach 1360-1376 zbudowano pięcioprzęsłową nawę, do której dobudowano wieżę. W drugim etapie wzniesiono prezbiterium. W 1670 r. została przeprowadzona barokizacja kościoła i jego wyposażenia. W latach 1893-1898 przeprowadzono neogotycką restaurację kościoła pod kierunkiem architekta Josefa Mockera. Z tego czasu pochodzi także neogotycka zakrystia.

ARCHITEKTURA. Gotycki kościół złożony z pięcioprzęsłowej nawy i trójprzęsłowego prezbiterium. Do zachodniego przęsła nawy od południa przylega dzwonnica, zaś od południa do prezbiterium dobudowana jest zakrystia. Na zewnątrz kościół opięty jest uskokowymi przyporami, między którymi w nawie rozmieszczone są ostrołukowe okna trójdzielne z maswerkami, zaś w prezbiterium dwudzielne. Ostrołukowy, uskokowy portal prowadzi do nawy od północy. Nad nawą i prezbiterium strome dachy dwuspadowe z wieżyczką na sygnaturkę nad prezbiterium. Wieża zbudowana na planie kwadratu, w najwyższej kondygnacji przechodząca w ośmiobok i nakryta ostrosłupowym hełmem. Wewnątrz nawa i prezbiterium nakryte są sklepieniami krzyżowo-żebrowymi. Nawa otwarta do prezbiterium ostrołukową arkadą tęczy. Neogotycki chór muzyczny wsparty na dwóch ostrołukowych arkadach.

WYSTRÓJ I WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. W prezbiterium ustawiony jest późnobarokowy ołtarz główny, wykonany w latach 1740-1744 i w 1780 r. przeniesiony z kościoła Wniebowzięcia Panny Marii i św. Karola Wielkiego. W głównym polu ołtarza umieszczona jest rzeźbiona grupa z Matką Bożą unoszoną na obłoku do nieba przez anioły. W barokowym ołtarzu na prawej ścianie umieszczone są rzeźby Chrystusa Ukrzyżowanego w towarzystwie Matki Bożej i św. Jana Ewangelisty, wykonane przypuszczalnie przez Jana Antonina Quitainera. W prezbiterium ustawione jest też gotyckie sakrarium. W nawie zachowało się kilka fragmentów gotyckich polichromii. Na ścianie południowej zobaczyć można Św. Krzysztofa niosącego małego Chrystusa oraz Chrystusa wśród Apostołów i Chrystusa wręczającego klucze św. Piotrowi. Na prawej ścianie Matka Boża Opiekunka w otoczeniu świętych. W nawie ustawione są dwa kolejne późnobarokowe ołtarze. Lewy ołtarz pochodzi z kościoła Wniebowzięcia Panny Marii i św. Karola Wielkiego na Karlovie, jest w nim umieszczony łaskami słynący obraz Matki Bożej Karlovskiej, namalowany przez Jana Jerzego Heinscha w 1697 r. W prawym ołtarzu obraz Narodzenia Pańskiego z lat 1730-1740. Na lewej ścianie umieszczona jest późnobarokowa ambona z połowy XVIII w. Interesującym zabytkiem jest też cynowa chrzcielnica z XVI w.

LITERATURA

Knaurs Kulturführer in Farbe Prag und Böhmen, opr. zb., München 1993
Kroh A., Praga. Przewodnik, wyd. Rewasz 2007
Szymański R., Złota Praga. Historie nie do opowiedzenia, Polanica Zdrój 2013

Praga, kościół św. Apolinarego

{gallery}czechy/praga/praga_kosciol_sw_apolinarego{/gallery}

Kościoły w Pradze opisane na stronie zabytkowekoscioly.net

Praga, katedra św. Wita
Praga, kościół Matki Bożej na Slovanech
Praga, kościół Matki Bożej Śnieżnej
Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej
Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej (Biała Góra)
Praga, kościół Najświętszego Salwatora
Praga, kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa
Praga, kościół Najświętszej Trójcy
Praga, kościół Narodzenia Pańskiego (Loreta)
Praga, kościół Panny Marii Anielskiej i św. Kajetana

Praga, kościół Panny Marii przed Tynem
Praga, kościół św. Anny
Praga, kościół św. Apolinarego
Praga, kościół św. Ducha
Praga, kościół św. Franciszka z Asyżu
Praga, kościół św. Gawła
Praga, kościół św. Henryka i św. Kunegundy

Praga, kościół św. Idziego
Praga, kościół św. Ignacego, jezuitów
Praga, kościół św. Jana Nepomucena (Hradczany)
Praga, kościół św. Jana Nepomucena na Skałce
Praga, kościół św. Jerzego
Praga, kościół św. Józefa
Praga, kościół św. Ludmiły
Praga, kościół św. Marcina przy murze
Praga, kościół św. Mikołaja (Mała Strana)
Praga, kościół św. Mikołaja (Stare Miasto)
Praga, kościół śś. Piotra i Pawła (Wyszehrad)

Praga, kościół św. Szczepana
Praga, kościół św. Wacława
Praga, kościół św. Wawrzyńca
Praga, kościół Wniebowzięcia Panny Marii (Strahov)
Praga, kościół Wniebowzięcia Panny Marii i św. Karola Wielkiego
Praga, kościół Zwiastowania Panny Marii

Praga, rotunda św. Longina
Praga, rotunda św. Marcina
Praga, sobór katedralny świętych Cyryla i Metodego
Praga, zbór husycki (Vinohrady)

Hradec Kralove, katedra św. Ducha

Hradec Kralove, katedra św. Ducha
Hradec Králové, katedrála svatého Ducha

Lokalizacja: Hradec Králové, namesti Jana Pavla II (50.208824, 15.831204)
Budowa: 1307 – 2. połowa XIV w.
Styl: gotyk

HISTORIA. Pierwszy kościół św. Ducha powstał w latach 1238-1250 za sprawą Zakonu Krzyżackiego. Budowę obecnej świątyni rozpoczęto w 1307 r. z fundacji królowej Elżbiety Ryksy, wdowy po Wacławie II. Około 1310 r. nawa północna była już ukończona. W latach 1339-1342 wzniesiono prezbiterium z dwiema wieżami. Budowa kościoła została ukończona 60-tych XIV w. kiedy to dobudowano trójnawowy korpus. W 1424 r. w krypcie pod kościołem pochowano przywódcę ruchu husyckiego Jana Żiżkę. Przed 1463 r. zakończono odbudowę kościoła po pożarze z 1407 r. i wojnach husyckich. W wyniku tych prac przekształcono korpus bazylikowy na pseudobazylikowy. W 1484 r. kościół został ponownie zniszczony przez pożar a szczególnie ucierpiały obie wieże. W 1664 r. kościół podniesiono do godności katedry wraz z utworzeniem w Hradec Kralove siedziby biskupstwa. W XVIII w. kościół został zbarokizowany. W latach 1864-1876 przeprowadzono jego regotycyzację, w czasie której przekształcono fasadę zachodnią i wzniesiono neogotycki szczyt.

ARCHITEKTURA. Gotycki kościół złożony z trójprzęsłowego i trójnawowego korpusu pseudobazylikowego oraz wydłużonego pięcioprzęsłowego prezbiterium zamkniętego pięciobocznie. Po obu stronach prezbiterium dostawione są dwie wysokie na 48 metrów wieże. Od północy do prezbiterium dobudowana jest barokowa kapitulna zakrystia, zaś od południa przylega „Królewski Przedsionek” i miejska zakrystia. Korpus nawowy od zachodu poprzedza przedsionek z kaplicami po bokach z nadbudowaną emporą organową. Do nawy północnej dobudowana jest gotycka kaplica i neogotycki przedsionek. Na zewnątrz ściany kościoła opięte są uskokowymi przyporami, między którymi znajdują się ostrołukowe okna z maswerkami. Neogotycka fasada zachodnia jest trójdzielna z wielkim czterodzielnym oknem ostrołukowym na osi i trójkątnym szczytem. Do wnętrza prowadzą cztery ostrołukowe portale gotyckie i neogotyckie. Prezbiterium i nawę główną nakrywa wspólny dach dwuspadowy, nad nawami bocznymi i kaplicami dachy jednospadowe. Wieże zbudowane na planie kwadratu, podzielone na pięć kondygnacji i nakryte dwuspadowymi hełmami ujętymi czterema narożnymi ostrosłupowymi wieżyczkami. Wewnątrz nawa główna otwarta do naw bocznych ostrołukowymi arkadami. Sklepienia prezbiterium i w korpusie krzyżowo-żebrowe, w nawie głównej wsparte na filarach.

WYSTRÓJ I WYPOSAŻENIE WNĘTRZA jest w większości neogotyckie i pochodzi z 2. połowy XIX w. Zachowały się też nieliczne zabytki gotyckie i barokowe. W prezbiterium znajduje się neogotycki ołtarz główny i stalle biskupie z tego samego czasu. Neogotyckie jest też sanktuarium z zachowanymi detalami pochodzącymi ze zniszczonego gotyckiego oryginału. Najstarszym zabytkiem w prezbiterium jest gotyckie pastoforium w kształcie wieży, o bogatej dekoracji rzeźbiarskiej, wykonane w 1497 r. przez Mateja Rejseka. Ołtarze boczne i ambona w nawie głównej są także neogotyckie. Płaskorzeźby na korpusie ambony są wczesnymi dziełami wybitnego czeskiego rzeźbiarza Josefa Václava Myslbeka. W ołtarzu nawy północnej umieszczony jest obraz św. Antoniego Pustelnika z około 1730 r., namalowany przez ważnego czeskiego malarza barokowego Petera Brandla. W nawie południowej ustawiony jest późnogotycki tryptyk z 1494 r. przedstawiający sceny z życia Matki Bożej, autorstwa Mistrza ołtarza z Hradec Kralove, przeniesiony ze zburzonego kościoła św. Pawła. Cennym zabytkiem jest też cynowa chrzcielnica z 1404 r., najstarszy tego typu obiekt w Czechach. Ponadto w kilku oknach zachowały się witraże z 2. połowy XIX w.  

LITERATURA

Brook S., Pragai Czechy. Przewodnik, wyd. 2012
Knaurs Kulturführer in Farbe Prag und Böhmen, opr. zb., München 1993
Umělecké památky Čech 1-4, pod. red E. Poche, Praha 1977

Hradec Kralove, katedra św. Ducha

{gallery}czechy/hradecki/hradec_kralove_katedra{/gallery}

Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej (Biała Góra)

Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej (Biała Góra)
Praha, kostel Panny Marie Vítězné (Bílá Hora)

Lokalizacja: Praga – Řepy, Karlovarska 3/6 (50.076074, 14.321936)
Budowa: 1709-1729
Styl: późny barok

Kościół stanowi centrum założenia pielgrzymkowego i jest otoczony prostokątnym dziedzińcem z krużgankami łączącymi narożne kaplice. Do wnętrza od południa prowadzi bogato dekorowany architektoniczny portal. Bezpośrednio nad wejściem znajduje się płaskorzeźba z czeskim lwem i unoszącym się nad nim cesarskim lwem. Od północy do krużganka dostawiona jest kaplica Grobu Bożego.

HISTORIA. Biała Góra pod Pragą była miejscem klęski czeskich protestantów z wojskami Habsburgów w 1620 r. Jej konsekwencją była rekatolicyzacja Czech i uczynienie kraju dziedziczną prowincją Habsburgów. W 1624 r. na miejscu bitwy zbudowano kaplicę, przy której w 1628 r. rozpoczęto budowę klasztoru serwitów. Inicjatorem budowy klasztoru był cesarz Ferdynand II, który uczestniczył w ceremonii wmurowania kamienia węgielnego. Klasztoru nie ukończono a sama kaplica była niszczona przez wojska saskie i szwedzkie w czasie trwania wojny trzydziestoletniej. W latach 1709-1729 do kaplicy dobudowano prezbiterium,  wzniesiono też narożne kaplice, które połączono krużgankami. Pomiędzy rokiem 1750 a 1785 do północnej ściany krużganków dobudowano kaplicę Grobu Bożego. Kaplica wzorowana jest na kościele śś. Piotra i Pawła na Zderaze, który zaprojektował Jan Blażej Aichel Santini. Od 2007 r. założenie pielgrzymkowe jest pod opieką sióstr benedyktynek.

ARCHITEKTURA. Późnobarokowy kościół z centralną częścią nakrytą kopułą i ujętą po bokach dwiema ośmiobocznymi kaplicami kopułowymi, która poprzedzona jest od zachodu wąską nawą a zakończona równie wąskim prezbiterium z nadbudowaną wieżyczką. Kopuła nad częścią centralną zbudowana jest na wysokim tamburze i zwieńczona okazałą latarnią. Kopuły kaplic bocznych zwieńczone są ośmiobocznymi latarniami. Część nawowa i prezbiterialna nakryte są dachami dwuspadowymi. Fasada zachodnia z portalem i dużym oknem na osi zwieńczona jest odcinkowym szczytem wypełnionym płaskorzeźbioną sceną bitwy pod Białą Górą, nad którą unosi się ukoronowany wizerunek Matki Bożej Zwycięskiej. Nad sceną bitwy umieszczona jest też inskrypcja ze słowami ewangelii: Oddajcie co cesarskie cesarzowi a co Boże, Bogu. Szczyt po bokach ujęty jest dwoma posągami aniołów a wieńczy go rzeźba św. Wacława.

WYSTRÓJ I WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. Na sklepieniu kopuły znajduje się fresk Gloryfikacji Kościoła przez czeskich świętych namalowany przez bawarskiego malarza Kosmę Damiana Asama w 1728 r. Kopuły kaplic bocznych zdobią freski ze scenami Bitwy pod Białą Górą i Świętym Wacławem przybywającym na odsiecz wojskom katolickim. Malowidła te są dziełem czeskiego malarza Wacława Wawrzyńca Reinera i niemieckiego malarza działającego w Czechach Johanna Adama Schöpfa. W ołtarzu głównym umieszczony jest obraz Adoracja Narodzin Chrystusa, namalowany w 1708 r. w Rzymie przez Paula Hagena.

LITERATURA

Borlova S., Významné kulturní památky Řep v kontextu regionální historie, praca dyplomowa na Uniwersytecie Karola w Pradze 2009  (PDF)
Knaurs Kulturführer in Farbe Prag und Böhmen, opr. zb., München 1993
Kroh A., Praga. Przewodnik, wyd. Rewasz 2007
Pernal M., Praga. Spacerownik historyczny, Warszawa 2013

Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej (Biała Góra)

{gallery}czechy/praga/praga_biala_gora{/gallery}

Kościoły Pragi opisane na stronie zabytkowekoscioly.net

Praga, katedra św. Wita
Praga, kościół Matki Bożej na Slovanech
Praga, kościół Matki Bożej Śnieżnej
Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej
Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej (Biała Góra)
Praga, kościół Najświętszego Salwatora
Praga, kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa
Praga, kościół Najświętszej Trójcy
Praga, kościół Narodzenia Pańskiego (Loreta)
Praga, kościół Panny Marii Anielskiej i św. Kajetana

Praga, kościół Panny Marii przed Tynem
Praga, kościół św. Anny
Praga, kościół św. Ducha
Praga, kościół św. Franciszka z Asyżu
Praga, kościół św. Gawła
Praga, kościół św. Henryka i św. Kunegundy

Praga, kościół św. Idziego
Praga, kościół św. Ignacego, jezuitów
Praga, kościół św. Jana Nepomucena (Hradczany)
Praga, kościół św. Jana Nepomucena na Skałce
Praga, kościół św. Jerzego
Praga, kościół św. Józefa
Praga, kościół św. Ludmiły
Praga, kościół św. Marcina przy murze
Praga, kościół św. Mikołaja (Mała Strana)
Praga, kościół św. Mikołaja (Stare Miasto)
Praga, kościół śś. Piotra i Pawła (Wyszehrad)

Praga, kościół św. Szczepana
Praga, kościół św. Wacława
Praga, kościół św. Wawrzyńca
Praga, kościół Wniebowzięcia Panny Marii (Strahov)
Praga, kościół Wniebowzięcia Panny Marii i św. Karola Wielkiego
Praga, kościół Zwiastowania Panny Marii

Praga, rotunda św. Longina
Praga, rotunda św. Marcina
Praga, sobór katedralny świętych Cyryla i Metodego
Praga, zbór husycki (Vinohrady)

Ołomuniec, kościół husycki

Ołomuniec, kościół husycki
Olomouc, Husův sbor

Lokalizacja:  Ołomuniec, U Hosova sboru 538 (49.597851, 17.247169)
Budowa: 1925-26
Architekt: Hubert Aust
Styl: modernizm

HISTORIA. Kościół zbudowany został w latach 1925-1926 według projektu architekta Huberta Austa. Ten sam architekt w 1938 r. zaprojektował kolumbarium, które w latach 1940-1942 zbudowano pod prezbiterium kościoła.

ARCHITEKTURA. Modernistyczny kościół złożony jest z trójnawowego korpusu i zakończony apsydą, do której przylegają pomieszczenia mieszkalne i biurowe. W północno wschodnim narożniku kościoła wznosi się wysoka wieża. Od frontu kościół poprzedza sześciokolumnowy portyk, który w pierwszym przęśle ma formę otwartego przedsionka. Elewacje boczne kościoła są gładkie otynkowane. Nawy boczne oświetlone są wąskimi prostokątnymi oknami. Korpus nawowy nakrywa dach beczkowy, zaś nad portykiem dach płaski. Wewnątrz nawa główna nakryta jest kolebkowym sklepieniem kasetonowym wspartym na filarach. Nawy boczne nakrywają stropy płaskie, także podzielone kasetonami. Z kolei apsydę nakrywa sklepienie hemisferyczne. Wieża kwadratowa z górną kondygnacją oddzieloną wydatnym gzymsem i zwieńczoną kamiennym kielichem.

WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. Na chórze muzycznym znajdują się organy wykonane w firmie Rieger w Krnovie w 1948 r.

 LITERATURA

Strona internetowa: http://husuvsborolomouc.unas.cz/?page_id=36

Ołomuniec, kościół husycki 

{gallery}czechy/olomuniecki/olomuniec_kosciol_husycki{/gallery}

 

Praga, kościół św. Henryka i św. Kunegundy

Praga, kościół św. Henryka i św. Kunegundy
Praha, kostel svatého Jindřicha a svaté Kunhuty

Lokalizacja: Praga – Nowe Miasto, Jindřišská 110/00 (50.084885, 14.430511)
Budowa:około 1348, 1875
Architekt:  przebudowa Josef Mocker
Styl: gotyk, neogotyk

HISTORIA. Kościół zbudowany został około 1348 r. przez Zakon Krzyżowców z Czerwoną Gwiazdą. W 1351 r. stał się kościołem parafialnym dla właśnie założonego przez cesarza Karola IV Luksemburskiego Nowego Miasta. W okresie wojen husyckich kościół znajdował się w rękach husytów. W latach 1472-78 wzniesiono wolno stojącą dzwonnicę kościoła, dziś zwaną Henrykowska Wieża. Po bitwie pod Białą Górą w 1621 r. kościół został zwrócony katolikom. W XVII w. do kościoła dobudowano kilka barokowych kaplic. W latach 1738-41 wnętrze kościoła uległo częściowej barokizacji. W 1875 r. kościół został odnowiony w duchu neogotyku przez architekta Josefa Moclera.

ARCHITEKTURA. Gotycki kościół przekształcony murowany zbudowany z kamienia i nieotynkowany. Kościół złożony jest z trójnawowego czteroprzęsłowego halowego korpusu nawowego oraz trójprzęsłowego prezbiterium zamkniętego pięciobocznie. Od zachodu do korpusu dostawiony jest przedsionek, do nawy północnej dobudowane są dwie barokowe kaplice, zaś do nawy południowej jedna barokowa kaplica. Nad zachodnim przęsłem południowej nawie wznos się wysoka kwadratowa wieża nakryta barokowym hełmem z latarnią. Ściany kościoła opięte są przyporami, między którymi znajdują się ostrołukowe okna z maswerkami. Korpus nakrywa dach czterospadowy, zaś nad prezbiterium dachy dwuspadowe. Wewnątrz sklepienia krzyżowo-żebrowe wsparte na filarach o kwadratowym przekroju. Nawa główna otwarta jest do naw bocznych ostrołukowymi arkadami.

WYSTRÓJ I WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. W prezbiterium ustawiony jest późnobarokowy ołtarz główny z 1754 r. W polu głównym ołtarza znajduje się obraz św. Henryka i św. Kunegundy, namalowany przez Johanna Georga Heinscha w 1698 r. Rzeźby ołtarzowe, m.in. św. Wacława, wykonał wybitny czeski rzeźbiarz doby baroku Johann Georg Bendl. Na ścianach bocznych prezbiterium namalowany jest cykl obrazów z 1745 r. przedstawiających sceny z życia św. Henryka. W nawie głównej znajduje się późnobarokowa ambona z 1740 r. o bogatej dekoracji snycerskiej. Kilka późnobarokowych ołtarzy z połowy XVIII w. umieszczonych jrdt w nawach i kaplicach. W ołtarzu kaplicy św. Barbary znajduje się obraz świętej patronki namalowany w 1673 r. przez Matthiasa Zimprechta. W kaplicy Zwiastowania Panny Marii najcenniejszym zabytkiem jest barokowa Pieta z XVII w. W ołtarzu kaplicy św. Łukasza znajduje się obraz św. Łukasza malującego Matkę Bożą autorstwa Johanna Georga Heinscha. W tym samym ołtarzu umieszczony jest jeden z najstarszych w Czechach wizerunków Serca Pana Jezusa.

DZWONNICA – WIEŻA HENRYKOWSKA jest najwyższą wolno stojącą wieżą w Pradze o wysokości 65,7 metra. Jest to budowla gotycka i neogotycka. Została wzniesiona w latach 1472-78 a w 1879 r. przebudowana w stylu neogotyckim. Zbudowana na planie kwadratu, w najwyższej kondygnacji przebita ostrołukowymi oknami nakryta ostrosłupowym hełmem z iglicą ujętym w narożnikach mniejszymi iglacami. Na wieży zawieszony jest dzwon Maria z 1518 r., odlany przez ludwisarza Bartłomieja z Nowego Miasta.

LITERATURA

Knaurs Kulturführer in Farbe Prag und Böhmen, opr. zb., München 1993
http://www.praha.fara.sk/historia.html

https://www.praha1.cz/kostel-svateho-jindricha-a-svate-kunhuty/

Praga, kościół św. Henryka i św. Kunegundy

{gallery}czechy/praga/praga_kosciol_sw_henryka{/gallery}

Kościoły Pragi opisane na stronie zabytkowekoscioly.net

Praga, katedra św. Wita
Praga, kościół Matki Bożej na Slovanech
Praga, kościół Matki Bożej Śnieżnej
Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej
Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej (Biała Góra)
Praga, kościół Najświętszego Salwatora
Praga, kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa
Praga, kościół Najświętszej Trójcy
Praga, kościół Narodzenia Pańskiego (Loreta)
Praga, kościół Panny Marii Anielskiej i św. Kajetana

Praga, kościół Panny Marii przed Tynem
Praga, kościół św. Anny
Praga, kościół św. Ducha
Praga, kościół św. Franciszka z Asyżu
Praga, kościół św. Gawła
Praga, kościół św. Henryka i św. Kunegundy

Praga, kościół św. Idziego
Praga, kościół św. Ignacego, jezuitów
Praga, kościół św. Jana Nepomucena (Hradczany)
Praga, kościół św. Jana Nepomucena na Skałce
Praga, kościół św. Jerzego
Praga, kościół św. Józefa
Praga, kościół św. Ludmiły
Praga, kościół św. Marcina przy murze
Praga, kościół św. Mikołaja (Mała Strana)
Praga, kościół św. Mikołaja (Stare Miasto)
Praga, kościół śś. Piotra i Pawła (Wyszehrad)

Praga, kościół św. Szczepana
Praga, kościół św. Wacława
Praga, kościół św. Wawrzyńca
Praga, kościół Wniebowzięcia Panny Marii (Strahov)
Praga, kościół Wniebowzięcia Panny Marii i św. Karola Wielkiego
Praga, kościół Zwiastowania Panny Marii

Praga, rotunda św. Longina
Praga, rotunda św. Marcina
Praga, sobór katedralny świętych Cyryla i Metodego
Praga, zbór husycki (Vinohrady)

Praga, kościół Zwiastowania Panny Marii

Praga, kościół Zwiastowania Panny Marii
Praga, k
ostel Zvěstování Panny Marie Na Trávníčku

Lokalizacja: Praga – Nowe Miasto, Na Slupi 9 (50.067583, 14.421631)
Budowa: 1360 – 1375
Styl: gotyk, neogotyk

HISTORIA. Kościół został zbudowany dla zakonu serwitów, który przybył do Pragi w 1360 r. Budowa prowadzona była w latach 1360-75 z fundacji cesarza Karola IV Luksemburskiego. W czasie wojen husyckich kościół i klasztor zostały uszkodzone a serwici musieli opuścić miasto. Po 1436 r. zakonnicy powrócili do Pragi i rozpoczęli odbudowę kościoła i budynków klasztornych. Odbudowa kościoła została ukończona dopiero w 1480 r., otrzymał on m. in. późnogotyckie sklepienie. W 1732 r. wnętrze kościoła zostało przebudowane w stylu barokowym. W 1786 r. klasztor serwitów w Pradze został zlikwidowany. W latach 1858-63 kościół został poddany regotycyzacji według projektu Bernharda Gruebera, który zaprojektował także wyposażenie wnętrza. W 1995 r. kościół został przekazany Cerkwi Prawosławnej.

ARCHITEKTURA. Gotycki kościół zbudowany z kamienia i przekształcony w stylu neogotyckim. Złożony jest z dwuprzęsłowej kwadratowej nawy i węższego dwuprzęsłowego prezbiterium zamkniętego trójbocznie. Nawę poprzedza wysoka wieża, wzniesiona na planie kwadratu i przechodząca w górnej części w ośmiobok oraz nakryta ostrosłupowym hełmem. Elewacje kościoła opięte są uskokowymi przyporami, między którymi znajdują się okna ostrołukowe. Nawę i prezbiterium nakrywają dachy dwuspadowe. Wewnątrz nawa i prezbiterium nakryte są sklepieniami krzyżowymi, w nawie sklepienie wsparte jest na smukłym filarze o kolistym przekroju. Prezbiterium oddzielone jest od nawy ostrołukową arkadą.

WYPOSAŻENIE WNĘTRZA jest przeważnie neogotyckie. W ołtarzu głównym umieszczony jest obraz Zwiastowania NMP z 1857 r., namalowany przez Leopolda Kupelwiesera. Pozostałe wyposażenie stanowią ołtarze boczne, ambona i organy.

LITERATURA 

Knaurs Kulturführer in Farbe Prag und Böhmen, opr. zb., München 1993
Matěj Čadil, Kostely Prahy 2, Praha 2014
Kroh A., Praga. Przewodnik, wyd. Rewasz 2007

Praga, kościół Zwiastowania Panny Marii

{gallery}czechy/praga/praga_kosciol_zwiastowania_panny_marii{/gallery}

Kościoły Pragi opisane na stronie zabytkowekoscioly.net

Praga, katedra św. Wita
Praga, kościół Matki Bożej na Slovanech
Praga, kościół Matki Bożej Śnieżnej
Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej
Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej (Biała Góra)
Praga, kościół Najświętszego Salwatora
Praga, kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa
Praga, kościół Najświętszej Trójcy
Praga, kościół Narodzenia Pańskiego (Loreta)
Praga, kościół Panny Marii Anielskiej i św. Kajetana

Praga, kościół Panny Marii przed Tynem
Praga, kościół św. Anny
Praga, kościół św. Ducha
Praga, kościół św. Franciszka z Asyżu
Praga, kościół św. Gawła
Praga, kościół św. Henryka i św. Kunegundy

Praga, kościół św. Idziego
Praga, kościół św. Ignacego, jezuitów
Praga, kościół św. Jana Nepomucena (Hradczany)
Praga, kościół św. Jana Nepomucena na Skałce
Praga, kościół św. Jerzego
Praga, kościół św. Józefa
Praga, kościół św. Ludmiły
Praga, kościół św. Marcina przy murze
Praga, kościół św. Mikołaja (Mała Strana)
Praga, kościół św. Mikołaja (Stare Miasto)
Praga, kościół śś. Piotra i Pawła (Wyszehrad)

Praga, kościół św. Szczepana
Praga, kościół św. Wacława
Praga, kościół św. Wawrzyńca
Praga, kościół Wniebowzięcia Panny Marii (Strahov)
Praga, kościół Wniebowzięcia Panny Marii i św. Karola Wielkiego
Praga, kościół Zwiastowania Panny Marii

Praga, rotunda św. Longina
Praga, rotunda św. Marcina
Praga, sobór katedralny świętych Cyryla i Metodego
Praga, zbór husycki (Vinohrady)

Praga, kościół św. Idziego

Praga, kościół św. Idziego
Praha, kostel svatého Jiljí

Lokalizacja: Praga – Stare Miasto, Husova 234/8 (50.085006, 14.418678)
Budowa:  1339 – 1371
Styl: gotyk, późny barok

HISTORIA. Budowa kościoła rozpoczęła się w 1339 r. z inicjatywy biskupa praskiego Jana IV z Dražic. Prace budowlane były kontynuowana przy wsparciu arcybiskupa praskiego Arnošta z Pardubic. Konsekracja kościoła nastąpiła w 1371 r. w obecności cesarza Karola IV Luksemburskiego. W latach 1364-1374 w kościele kazania głosił reformatorski kaznodzieja Jan Milíč z Kromieryża. W 1420 r. kościół został przejęty przez Husytów. W 1432 r. pożar poważnie uszkodził świątynię. W 1625 r. król Ferdynand II przekazał kościół w ręce zakonu dominikanom. W 1. połowie XVIII w. kościół został przebudowany w stylu barokowym. Obecnie przy kościele działa polska parafia, w której opiekę duszpasterską sprawują polscy dominikanie.

ARCHITEKTURA. Gotycki kościół przebudowany w okresie baroku. Złożony jest z trójnawowego i czteroprzęsłowego korpusu halowego zamkniętego płytką apsydą prezbiterium. Kościół od zachodu poprzedza dwuwieżowa fasada. Na zewnątrz kościół opięty jest uskokowymi przyporami, między którymi rozmieszczone są dwa rzędy dużych okien. Nawę główną nakrywa wysoki dach dwuspadowy z wieżyczką na sygnaturkę. Nad nawami boczny dachy jednospadowe. Wieże masywne, kwadratowe, opięte przyporami. Wieża południowa jest wyższa i nakryta hełmem ostrosłupowym, wieżę północną nakrywa daszek namiotowy. Między wieżami znajduje się otwarty dwuarkadowy przedsionek. Wysokie wnętrze nakryte jest sklepieniami żaglastymi, wspartymi na filarach o przekroju kwadratu, opiętych pilastrami.

WYSTRÓJ I WYPOSAŻENIE WNĘTRZA jest przeważnie późnobarokowe i pochodzi z 1. połowy XVIII w. Freski na sklepieniach wykonał w latach 1734-35 wybitny czeski malarz Wenzel Lorenz Reiner. W apsydzie nad prezbiterium malarz przedstawił fragment z Legendy o św. Idzim, nad nawą główną scena Obrony Kościoła Katolickiego przed heretykami, nad prawą nawą sceny z życia św. Dominika, zaś nad nawą lewą sceny z życia św. Tomasza z Akwinu. W kościele zachował się bogaty zespół późnobarokowych ołtarzy z 1. połowy XVIII w. W ołtarzu głównym umieszczony jest barokowy obraz Chrystusa Ukrzyżowanego, namalowany przez Antona Stevensa około 1660. Bogatą dekorację snycerska posiada również późnobarokowa ambona. W prawej wieży zachował się najstarszy praski dzwon Idzi, ważący około 2800 kg i odlany przez miejscowego ludwisarza Hieronima w 1437 r.

LITERATURA

Knaurs Kulturführer in Farbe Prag und Böhmen, opr. zb., München 1993
Kroh A., Praga. Przewodnik, wyd. Rewasz 2007
Pernal M., Praga. Spacerownik historyczny, Warszawa 2013
Szymański R., Złota Praga. Historie nie do opowiedzenia, Polanica Zdrój 2013
Strona internetowa: https://parafiapraga.dominikanie.pl/historia/

Praga, kościół św. Idziego

{gallery}czechy/praga/praga_kosciol_sw_idziego{/gallery}

Kościoły Pragi opisane na stronie zabytkowekoscioly.net

Praga, katedra św. Wita
Praga, kościół Matki Bożej na Slovanech
Praga, kościół Matki Bożej Śnieżnej
Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej
Praga, kościół Matki Bożej Zwycięskiej (Biała Góra)
Praga, kościół Najświętszego Salwatora
Praga, kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa
Praga, kościół Najświętszej Trójcy
Praga, kościół Narodzenia Pańskiego (Loreta)
Praga, kościół Panny Marii Anielskiej i św. Kajetana

Praga, kościół Panny Marii przed Tynem
Praga, kościół św. Anny
Praga, kościół św. Ducha
Praga, kościół św. Franciszka z Asyżu
Praga, kościół św. Gawła
Praga, kościół św. Henryka i św. Kunegundy

Praga, kościół św. Idziego
Praga, kościół św. Ignacego, jezuitów
Praga, kościół św. Jana Nepomucena (Hradczany)
Praga, kościół św. Jana Nepomucena na Skałce
Praga, kościół św. Jerzego
Praga, kościół św. Józefa
Praga, kościół św. Ludmiły
Praga, kościół św. Marcina przy murze
Praga, kościół św. Mikołaja (Mała Strana)
Praga, kościół św. Mikołaja (Stare Miasto)
Praga, kościół śś. Piotra i Pawła (Wyszehrad)

Praga, kościół św. Szczepana
Praga, kościół św. Wacława
Praga, kościół św. Wawrzyńca
Praga, kościół Wniebowzięcia Panny Marii (Strahov)
Praga, kościół Wniebowzięcia Panny Marii i św. Karola Wielkiego
Praga, kościół Zwiastowania Panny Marii

Praga, rotunda św. Longina
Praga, rotunda św. Marcina
Praga, sobór katedralny świętych Cyryla i Metodego
Praga, zbór husycki (Vinohrady)