Vicenza, kościół San Lorenzo

Vicenza, kościół San Lorenzo
Vicenza, kościół św. Wawrzyńca
Vicenza, chiesa di San Lorenzo

Lokalizacja: Vicenza, Piazza San Lorenzo 2 (45.548769, 11.541935)
Budowa: 1280-1300
Styl: gotyk

Kościół San Lorenzo w Vicenzy z największych kościołów w mieście, wzniesiony w stylu gotyku lombardzkiego. Cennym zabytkiem jest okazały portal posiadający bogatą dekorację rzeźbiarską. Wewnątrz warto zwrócić uwagę na współczesna rzeźbę polskiego świętego ojca  Maksymiliana Kolbe.

HISTORIA. Obecność franciszkanów w Vicenzy datowana jest na rok 1216 r. czyli jeszcze za życia św. Franciszka. Pierwszy zapewne niewielki kościół zakonnicy zbudowali w 1232 r. Obecny kościół został zbudowany w latach 1280-1300. W rękach franciszkanów kościół pozostawał aż do 1810 r. kiedy to dekretem Napoleona klasztor został zlikwidowany. Następnie kościół został przejęty przez miasto i odnowiony. W 1839 r. został ponownie konsekrowany, W kolejnych dekadach kościół był jeszcze kilka razy zamykany zamieniany na magazyn. W 1927 r. kościół został przekazany franciszkanom konwentualnym.

ARCHITEKTURA. Kościół został wzniesiony w stylu gotyku lombardzkiego. Złożony z pięcioprzęsłowego trójnawowego korpusu bazylikowego, transeptu i krótkiego prezbiterium, zamkniętego pięciobocznie z kaplicami po bokach. W północno-zachodnim narożniku prezbiterium i transeptu dostawiona jest kampanila. Fasada kościoła jest dwudzielna, wydzielona fryzem arkadkowym. Dolna część podzielona jest siedmioma ostrołukowymi arkadami, z których trzy środkowe zasłania wielki ostrołukowy, gotycki portal. Został on wykonany w latach 40-tych XIV w. przez Andriolo de Santi z fundacji Pietro da Marono. W tympanonie portalu klęcząca postać fundatora polecana jest Matce Bożej z Dzieciątkiem przez świętych Franciszka i Wawrzyńca. Ościeźa, belka nad wejściem i łuk archiwolty ozdobione są bogatą dekoracją figuralną. Zewnętrzne kolumny portalu wsparte są na figurach lwów. W dolnych partiach bocznych arkad znajdują się nadwieszane tumby grobowe, nakryte ostrołukowymi baladachimami. Arkady przylegające do portalu przebite są lancetowatymi oknami. W górnej część fasady, na osi umieszczona jest duża rozeta a powyżej pod trójkątnym szczytem rozmieszczono pięć okulusów. Elewacje naw bocznych, transeptu i prezbiterium opięte są przyporami i obiega je koronujący gzyms arkadkowy. W korpusie przypory przechodzą w ślepe łuki oporowe podtrzymujące ściany nawy głównej. Kościół oświetlają okna rozmieszczone dwustrefowo. Największe, zamknięte półkoliście okna znajdują się w ścianach szczytowych ramion transeptu. W nawach bocznych wąskie okna zakończone są wycięciem w trójliść a nad nimi w rzędzie okulusy. Okulusy oświetlają tez ściany nawy głównj. Nawę główną, prezbiterium i ramiona transeptu nakrywają dachy dwuspadowe, nad nawami bocznymi dachy jednospadowe. Wewnątrz kościół nakrywają sklepienia krzyżowo-żebrowe na gurtach. Sklepienia w korpusie nawowym wsparte są na masywnych filarach o kolistych przekrojach. Nawy boczne wydzielone są od nawy Głowna ostrołukowymi arkadami.

WYPOSAŻENIE WNĘTRZA jest dość bogate i składają się na nie liczne ołtarze z obrazami oraz epitafia i pomniki nagrobne. Po wejściu w prawej nawie warto zwrócić uwagę na polichromowaną płaskorzeźbę z 2. połowy XV w. przedstawiająca Matkę Bożą z Dzieciątkiem oraz śś. Sebastianem i Antonim Opatem. Dalej ołtarz z obrazem Madonny z Dzieciątkiem ukazującej się św. Piusowi V, który namalował wenecki malarz Giovanni Antonio Fumiani w 1674 r. Dalej pomnik nagrobny Ferreto dei Ferreti (zm. 1337), kronikarza z Vicenzy. W prawym ramieniu transeptu znajduje się ołtarz wykonany w 1474 r. przez rzeźbiarza Pietro Lombardo z Carony. W polu głównym ołtarza przedstawiony jest Chrystus podtrzymywany przez anioły w typie Imago Pietatis. Ołtarz główny w prezbiterium złożony jest XVIII-wiecznej mensy i XVII-wiecznego tabernakulum. Powyżej zawieszony jest drewniany krucyfiks z XV w. Na prawej ścianie prezbiterium zawieszone są dwa duże obrazy, które wykonał Francesco Pittoni. Przedstawiają one Ofiarowanie Maryi w świątyni oraz Zmartwychwstałego Chrystusa ukazującego się Maryi. Na przeciwległej ścianie znajduje się okazały pomnik nagrobny Ippolito Porto (zm. 1572). W centralnej części ozdobiony jest płaskorzeźbioną sceną wzięcia do niewoli księcia Jana Fryderyka, elektora saskiego w bitwie pod Mühlberg. W przylegającej do lewego ramienia transeptu capella Della Madonna znajduje się ołtarz z rzeźbami Matki Bożej z Dzieciątkiem oraz świętymi Piotrem i Pawłem, wykonany przez Antonino da Venezia. W kaplicy zobaczyć można pomnik nagrobny Bartolomeo da Porto, wykonany w 1404 r. w warsztacie Pierpaolo dalle Masegne. Z interesujących obiektów w lewej nawie warto wymieć współczesny pomnik św. Maksymiliana Kolbe z 1983 r., XV-wieczny ołtarz wykonany przez mistrzów kamieniarskich z Como z obrazem św. Wawrzyńca, ołtarz z obrazem Matki Bożej ukazującej Dzieciątko św. Antoniemu z Padwy, namalowanym w XVII w. przez Giulio Carpioni oraz XIV-wieczny fresk ze sceną Lamentu nad zdjętym z Krzyża Chrystusem. Przy samym wejściu znajduje się pomnik upamiętniający Vincenzo Scamozziego, wybitnego architekta urodzonego w Vicenzy.

LITERATURA

Knaurs Kulturführer in farbe Venedig Und Venetien, oprac. zb., Augsburg 1998
Strona internetowa: http://www.vicenza.com/temi/vicenza_sacra/chiese_vicenza/s_lorenzo.php (dostęp 20.07.2021)
Strona internetowa: https://web.archive.org/web/20130131165510/http://www.vicenza.com/temi/vicenza_sacra/chiese_vicenza/s_lorenzo.php (dostęp 20.07.2021)

Vicenza, kościół San Lorenzo 

{gallery}wlochy/wenecja/vicenza_san_lorenzo{/gallery}

Inne kościoły w Vicenzy opisane na stronie zabytkowekoscioly.net

Vicenza, katedra Santa Maria Assunta
Vicenza, kościół Santa Corona
Vicenza, kościół San Lorenzo
Vicenza, kościół Madonna di Monte Berico
Vicenza, kościół Santa Maria dei Servi
Vicenza, kościół Santo Stefano
Vicenza, kościół San Vicenzo

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *